|
تجمع مجدد دانشجویان علوم پزشکی شیراز خبرنامه امیرکبیر: دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی شیراز برای دومین بار طی هفته جاری در اعتراض به مشکلات صنفی تجمع کردند. شب گذشته دانشجویان دختر ساکن خوابگاه ارم دانشگاه علوم پزشکی شیراز در اعتراض به مشکلات صنفی دست به تجمع اعتراض آمیز زدند. طبق دستورالعمل جدید مدیریت امور دانشجویی، از ساعت ۳۰/۹ درب خوابگاه بسته شده و حضور و غیاب در اتاق ها انجام خواهد شد و دانشجویانی که بین ساعت ۳۰/۹ تا ۱۰ به خوابگاه مراجعه نمایند باید در پشت درب بسته بمانند. دانشجویان تجمع کننده نحوه ی رفتار مسوولان در مورد پشت درب نگه داشتن آنان را توهینی بزرگ به خود اعلام نموده و خواستار لغو هر چه سریع تر این دستور العمل شدند. با آغاز تجمع، مدیر خوابگاه، دانشجویان را تهدید به احضار به کمیته انضباطی کرد ولی با این وجود دانشجویان به اعتراضات خود ادامه داند. به گزارش خبرنامه امیرکبیر، از آن جا که به خواسته دانشجویان مبنی بر حضور یکی از مسوولین جهت پاسخگویی به مشکلات پاسخ منفی داده شد، آنان اعلام کردند که در صورت برآورده نشدن این خواسته تجمع را به محوطه ی خوابگاه خواهند کشاند. در پی اعلام این مسئله از سوی دانشجویان مسوول اداره ی خوابگاه ها در جمع آنان حاضر شد. دانشجویان خواسته های خود را از قبیل لغو هر چه سریع تر دستورالعمل جدید، پایان دادن به برخوردهای توهین آمیز مدیریت خوابگاه، عدم تخلیه خوابگاه در تابستان و … بیان و اعلام کردند که به هیچ عنوان خوابگاه را در تابستان تخلیه نخواهند نمود. مسوول اداره خوابگاه ها در پاسخ به دانشجویان اعلام کرد که اقدامات انجام گرفته دستور مدیر مافوق وی می باشد. دانشجویان این پاسخ را قانع کننده ندانسته و تجمع خود را تا ساعت یک بامداد جمعه ادامه داده و خواستار حضور و پاسخگویی معاونت دانشجویی شدند. با توجه به ادامه تحصن دانشجویان، دکتر بلندپرواز، معاونت دانشجویی دانشگاه شنبه شب برای پاسخگویی در جمع دانشجویان حاضر خواهد شد. شایان ذکر است که دانشجویان پسر خوابگاه شهید دستغیب این دانشگاه نیز یکشنبه گذشته در اعتراض به مشکلات صنفی از قبیل قطع اینترنت اتاق ها، برخوردهای توهین آمیز حراست، مشکلات سلف سرویس و … تجمع اعتراض آمیز برگزار کردند که معاونت دانشجویی با حضور در جمع دانشجویان از آنان عذرخواهی کرد. 18 تیر؛ باید همگی به پا خیزیم یکی از خوانندگان: روز هیجده تیر بزودی فرا میرسد و ما باید همگی به پا خیزیم و خواستار آزادی و عدالتی باشیم که دانشجویان ما نه سال پیش از آن محروم گشتند دانشجویان زنان . کارگران و اقلیتها باید متحد شده و همصدا دولت را به رعایت حقوق اولیه مردم مجبور نمایند ما میدانیم نه سال پیش چه اتفاقی رخ داده و نباید به دولت اجازه دهیم ما را از آزادی بیان محروم نماید اگر ما در این راستا اقدامی نکنیم به این معنا خواهد بود که ما از سیاستهای ظالمانه دولت پشتیبانی میکنیم ![]() بیانیه یک زندانی سیاسی سابق به مناسبت 18 تیر بنام یزدان پاک، آفریدگار آزادی من مهرداد لهراسبی فرزند کوچک و مبارز راه آزادی وطن عزیزم ایران زمین که 9 سال به خاطر شرکت در اعتراضات 18 تیر1378 تحت شرایط قرون وسطائی در زندان بسر بردم؛ به مناسبت 18 تیر ماه که سالروز قیام آزادیخواهان و وطن پرستانه دانشجویان غیور و شجاع ایران زمین در سال 78 خورشیدی بوده، و به علت دستگیری و مقاومت دلیرانه فرزندان این مرز و بوم اهورائی که حتی تا مرگ و شهادت ادامه یافت . مثلا زنده یادان عزت ابراهیم نژاد و اکبر محمدی و این دانشجویان عزیز حتی به قیمت شهادت و تقدیم جانشان در راه وطن حاضر به هیچگونه سازشی و مدارایی با حکومت توتالیتر جمهوری اسلامی !!!؟ که با فریب مردم بر سر کار آمد و با دروغ و خودخواهی سلاح و تانک و بسیجی و سپاهی و زر و زور و تزویر سریغ خون نشسته و حتی حاضر به برگزاری یک رفراندم نیست . چرا که خوب می داند که در این 30 سال جهنمی، چه بر سر مردم نگون بخت آورده است، از گرانی و تورم سالیانه و ماهیانه و روزانه و حتی ساعتی گرفته تا دستگیری و شکنجه و زندان و مرک و اعدام و پخش گسترده مواد مخدر بین جوانان گرفته تا غارت و چپاول و به یغما بردن ثروت نفت و معادن این مرز و بوم گرفته تا حتی خرید و فروش دختران این سرزمین به اعراب و اجنبی و هر کاری که هیچ حکومت در دنیا که هر چند هم توتالیتر و جعلی باشد نمی کند. ولی این ملایان از خدا بی خبر بنام خدا و پیامبر و دین و مذهب در راه دشمنی با مردم این سرزمین آریایی و اهورائی هر چه که میتوانند واز دستشان بر می آید در راه دشمنی با مردم کوتاهی نمی کنند چرا که از دست اربابان خود که همان انگلیس ضد بشر می باشد و این را دیگر پس از حدود 100 سال است پس از قیام مشروطه و حتی قبل ازآن مردم ایران خوب دریافته اند دستور مستقیم در رابطه با آزار و نابودی مردم و سرزمین و معادن ایران را دارد . پس چگونه است مثلا امریکا و انگلیس به عراق و افغانستان لشگرکشی می کنند ولی به ایران آخوندی که خودشان هم بهتر می دانند که همۀ تروریست بازیها و بمب گذاریها و آدم کشی های جهان هم حتی در دورترین نقاط عالم بدست عوامل ایشان و با پول مردم بی گناه و ساده انجام می گیرد کاری ندارند . فقط و فقط به تهدید و ترساندن دروغین ایشان اکتفا می کنند.این سئوالی است که مدتها نه تنها ذهن مرا بلکه ذهن اکثر ایرنیان را در بر گرفته. پس می بینید که نه تنها اربابان خارجی ملایان با ایشان بد نیستند بلکه حتی در پشت پرده سیاست شاید حتی با هم گیلاسی شامپاین یا ویسکی می نوشند به سلامتی ملایانی که سالهاست مردم زجر کشیده ایران را می جزانند پس از هر راهی کمر به نابودی ایران و ایرانی بسته اند. پس تنها راه آزادی ما ایرانیان این است که نه تنها به هیچ خارجی دل نبندیم منتظر کمکی از طرف هیچ قدرتی در جهان نباشیم بلکه آزادی ما فقط و فقط باز هم تاکید می کنم فقط و فقط در همبستگی و مبارزه خودمان می باشد و دیگر هیچ. پس ای ایرانیان شجاع و وطن پرست وقت ، وقت مبارزه است و بس!پس دست در دست یکدیگر برای آزادی وطن و عوض شدن سرنوشت کودکان آینده و فعلی به خیابانها بیاییم و تا آزادی وطن به خانه هایتان باز نگردید، حتی اگر از آسمان سنگ ببارد. چرا که حکومتهای دیکتاتور فقط از همبستگی مردم می ترسند. تمامی سعی خود را برای از بین بردن همبستگی بین صفوف و صنوف مردم بکار می برند. پس ما هم باید فقط با همبستگی و مبارزه به پیروزی برسیم و هیچ کس و هیچ قدرت و حکومتی در دنیا به آزادی ما فکر نمی کند و در این راه به ماکمک نخواهند کرد و فقط خودمان باید با دستهای خودمان آزادی را کسب نماییم. به امید طلوع ستارۀ آزادی، مهرداد لهراسبی زندانیان سیاسی 18 تیر 1378 قیام دانشجویان ۳۷ دانشجوی دانشگاه تبریز به کمیته انضباطی فراخوانده شدند خبرنامه امیرکبیر: در پی اعتراضات دانشجویان دانشگاه تبریز نسبت به مسائل دانشجویان ستاره دار و اقدامات غیرقانونی حراست، ۳۷ تن از دانشجویان به کمیته انضباطی دانشگاه احضار شده اند. مسئولین، تحصن محدود روز ۶ تیر را علت احضار بی سابقه ۳۷ نفر عنوان کرده اند. روز پنج شنبه ۶ تیر، تجمع اعتراض آمیز در خوابگاه شهرک امام در اعتراض به کارشکنی های مسئولین حراست دانشگاه که با ایجاد اختلاف بین دانشجویان قومیت های مختلف، قصد تفرقه افکنی بین دانشجویان را داشتند، برگزار شده بود. نهادهای امنیتی دانشگاه با دستاویز قرار دادن تحصن ۶ تیر، افرادی را به کمیته انضباطی فرا خوانده اند که حتی در محل تجمع نیز حاضر نبوده و از فعالین دانشجویی محسوب می گردند. در حالی روز یکشنبه ۱۶ تیر، تاریخ احضار دانشجویان عنوان شده است که شنبه ۱۵ تیر، امتحانات تمامی دانشکده های دانشگاه تبریز به پایان می رسد. شنیده ها حاکی از آن است که حجم وسیع احضار به کمیته انضباطی، حساسیت دانشجویان را شدیداً برانگیخته است و این در حالی است که هنوز دانشجویان محروم از حق تحصیل دانشگاه تبریز در بلاتکلیفی به سر می برند. پیام دانشجویان اهواز به دانشجویان سراسر کشور دوازدهم تیر ماه هشتاد و هفت پس از 16 آذر سال گذشته یک موج عظیم از اعتراضات توسط دانشجویان سراسر کشور با الگوبرداری از آن حرکت در دانشگاه ها علیه نابرابری و عدم آزادی حاکم بر سطوح مختلف جامعه ایجاد شد. این حرکت ها که بصورت خودجوش توسط دانشجویان شجاع و جسور در حمایت از اعتراض های کارگری و بخش های دیگر جامعه که به نوعی تحت فشار دستگاههای محدود گر سیاسی و امنیتی هستند ایجاد شد. مسائل صنفی؛ مشکلات مردم شهری که دانشگاه در آن مستقر است ؛فساد حاکم بر مدیریت دانشگاه ها و غیره همه وهمه بخش کوچکی از معضلاتی است که دانشجویان آگاه و روشنفکر با آنها در این مدت اخیر در تهران ،اهواز، زنجان ، مشهد ، شیراز ،مازنداران ،همدان و باقی شهرهای ایران با آن مواجه بوده اند. دانشجویان با انسجامی ستودنی در سراسر کشور با در دست گرفتن پرچم آزادی خواهی و برابری طلبی اعلام کردند که دیگر وقت آن است جریانی در دانشگاه فعال شود که هیچگونه زدو بندی با مجموعه قدرت نداشته و بودجه های نجومی جهت اقناع خواست حاکمیت به یاری اش نرود، بلکه با تکیه بر نیروی خویش پیروزی اعتراضات را به سر انجام رساند. یکی از اقداماتی که حاکمیت بعد از 16 آذر هزار وسیصد و هشتاد و شش آغاز نمود موج گسترده دستگیری دانشجویان معترض و در بند کردن آنها در سخترین شرایط بود، با این خیال که می توانند با ارعاب و ترس آور کردن فضای دانشگاه واعمال شدیدترین برخوردهای فیزیکی چه از نظر روحی وچه جسمی بر دانشجویان در بند و همچنین خانواده های آنها از این حرکت جلوگیری کنند. اما این تصور، خیال خامی بیش نبود چرا که با این حرکت، خاطر همه فعالین آگاه این عرصه، جری تر شده و مصمم تر از گذشته با افق صریح سیاسی آزادی و برابری ادامه کار دادند. با این حال باید گفت در روزهای اخیر باز شاهد برخورد با مردم جان به لب رسیده از شرایط اقتصادی و سیاسی و همینطور فعالین دانشجویی در دانشگاههای مشهد بوده ایم ، دانشجویانی که خود را متعلق به جنبشی انسانی برای دفاع از نیازها و حقوق مردم می دیدند، در اعتراضات خودجوش عده ای از مردم مشهد شرکت کرده و با اعلام انتقادی این مسئله که تحقق آزادی و برابری از راهی فرا تر از مطالبه جلوگیری ازمفاسد اقتصادی امکان پذیر است، خود به دست نیروهای امنیتی بازداشت شده و راهی زندان شدند. در حال حاضر نه تنها از وضعیت آقایان محمد زراعتی ، توحید دولتشناس و فرزاد حسن زاده که توسط لباس شخصی ها ربوده شده اند، اطلاعی در دست نیست بلکه از جمعیتی حدود 200 نفر از بازداشت شدگان زن و مرد و جوان این اتفاق در مشهد هنوز خبر موثقی دریافت نشده است. در این بین باز هم یکسان شمردن- نشستن مقابل دوربین- با پراتیک سیاسی و حضور فیزیکی در بین مردم، تلوزیونهای لس آنجلسی را به منجلاب دسیسه سیاسی و توهم کشانیده و با اعلام تلوزیونی حضور معترضین، موجبات به خطر افتادن تعدادی از مردم در مقابل دستگاه پلیس گشته اند . قابل توجه است که وضع پیش آمده گفتن نکاتی را ضروری می سازد؛ دستگاههای پلیسی و امنیتی با دستمایه کردن شعائر دینی، این حرکت ها را همه در مخالفت با اسلام و دین که توسط عده ای که بقول خودشان مرتد اند و در جهت حمایت از استکبار و صهیونیسم در دانشگاه ایجاد شده معرفی می کنند. . با یک نگاه عمقی می توانیم به این نکته برسیم که دستگاه امنیتی با مهر اتهام زدن به دانشجویان، بهانه ای برای در کنترل نگه داشتن فعالین دانشجویی دارند.که در این صورت دانشجویان باید با آگاهی از این موارد فکری اساسی در برابر این اتهامات واهی نمایند مرتد اعلام کردن هر دانشجویی که در جهت هر اعتراضی در دانشگاه زبان باز می کندمرتبط کردن دانشجویان و این جریانات با کشورهای آمریکا ، انگلستان و اسرائیل و جریانات ضد مدنی اعلام این موضوع که عده ای از دانشجویان مرتبط با جریانات حزبی خارج کشور هستنداینها گوشه ای از اتهامات واهی است که دستگاه اطلاعاتی- امنیتی به دانشجویان وارد کرده و می کنند، با این خیال که بتوانند این تحرکات رادیکال را در نطفه خفه کنند. اما این جز فکری خام و دسیسه چین نمی تواند باشد چرا که دانشجویان هم آگاه هستند و هم آنقدر یکپارچگی آنها در کشور ارتقا پیدا کرده که کوچکترین ندایی در دورافتاده ترین نقطه ایران را پاسخ می گویند و افکار عمومی را به قضاوت می طلبند. روشن است که انسجام هر چه بیشتر دانشجویان دانشگاههای کشور حول مطالبات دانشجویی همانند مطالبه آزادی دانشجویان دربند مشهد و اهواز وحتی فرا سوی آن، می تواند ضمن این که هزینه کمتری را به لحاظ امنیتی بر مجموعه آکادمیک وارد سازد، مانع پراکندگی و در ادامه موجبات تحکیم ارتباط با دیگر جنبش های اجتماعی شود. نقطه تفارقی بین گروهای دانشجویی بر سر حذف پیمانکاریهای دانشگاه ، آزادی دانشجویان دربند و همچنین آزادی نشریات و گروههای مستقل دانشجویی وجود ندارد و دنباله روی از این سبک وسیاق روشن با حضور لیبرالهای دانشگاهی یا ملی مذهبی ویا چپ ما را هر چه بیشتر به اهداف اعلام شده در هر برهه نزدیکتر می سازد. امروز که نهادهای موازی امنیتی و گروههای فشار موجود در دانشگاهها اعم ازنمایندگان وزارت علوم وبرخی روسای انتصابی دانشگاه با هر شیوه ای می خواهند صدای عدالتخواهی را در نطفه خفه کنند، خوب است که بدانیم تا صدای ما با هم یکی نشود نمی توانیم اجحافی را که پیش از هر چیز در حق دانشجویان دانشگاه سهند تبریزو فردوسی مشهد و تهران و شیراز و کرج راوا داشته شده است ، بر طرف سازیم. اتحاد باعث می شود که آنها نتوانند به شیوه های ابتدایی و قرون وسطی ای در دادگاه انقلاب و کمیته های انظباطی دست به تفتیش عقاید بزنند و مهر ارتداد که بزرگترین دروغ حال حاضر است را به هر حرکتی بچسبانند . آن چه مهم به نظر می رسد دخالت هر چه بیشتر دانشجویان به عنوان سازندگان جامعه آتی به نفع محیط های علمی و دانشگاهی و دردست گرفتن یک پرچم مشترک و صدایی واحد است . در پایان ما خواستار آزادی جواد علیخانی دانشجوی دانشگاه اهواز و همینطورفرزاد حسن زاده، محمد زراعتی و توحید دولت دولتشناس از دانشجویان دانشگاه مشهد و دیگر زندانیان بازداشت شده عقیدتی هستیم و تا آزادی این افراد از زندان از هیچ کوششی فروگذاری نخواهیم کرد. زنده باد آزادی
زنده باد برابری یک دانشجوی زندانی در معرض خطر جدی شکنجه قرار دارد فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران بنابه گزارشات رسیده خانم نازیلا دشتی 50 ساله زندانی سیاسی سابق و از خانواده های کشتار 1367 و فرزند ایشان آقای هود یازرلو 21 ساله دانشجوی مدیریت صنعتی دانشگاه معصومی قم روز شنبه 4 خرداد ماه بدون احضاریه و فقط با تماس تلفنی به شعبه 2 امنیت دادگاه انقلاب احضار شدند.آنها پس از چند ساعت انتظار توسط فردی به نام ضرغامی با تحقیر و توهین به اطاق بازجویی اش برده شدند. این فرد بدون رعایت کردن حداقل اصول اولیه رفتاری خانم دشتی را با نام کوچک و با فریاد احضار کرد وپس از مدت زمان کوتاهی فرزند ایشان را با همین شیوه به اطاق خود برد.وقتی که آقای یازرلو برای پاسخ دادن به بازجوئیها، قصد نشستن بر روی یکی از صندليهاي را داشت با برخوردهای تحقیر آمیزی و وحشیانه ضرغامی مواجه گردید و از نشستن او ممانعت به عمل آورد. ضرغامی با این شیوه برخورد سعی داشت که خانم و آقای یازرلو را وادار به واکنش نماید و نهایتا آنها را بازداشت کند که آنها با صبر و بردباری و متانت این امکان را به او نمی دادند ولی ضرغامی به فریاد کشیهای و اهانت خود ادامه می داد. ضرغامی با تهدید خطاب به آقای هود یازرلو گفت : بچه قبل از اینکه تو دنیا بیایی با بزرگاتون چه کارها که نکردیم، نمی دونی که سال 60 ما چه کار می کردیم، حالا من به تو نشون می دم که بفهمی یعنی چه. ضرغامی ادامه داد من از سن 19 سالگی و 22 ساله است که در زندان کار می کنم. ضرغامی پس از این تهدیدها و رفتارهای غیر انسانی و تایید حسن زارع دهنوی معروف به قاضی حداد بدون هیچ دلیلی دستور بازداشت این دانشجو را صادر کرد، واو را به سلولهای انفرادی بند 209 زندان اوین منتقل کرد. گفته های ضرغامی اعترافاتی است که او در گذشته بازجو و شکنجه گر بوده و در شکنجه زندانیان سیاسی در دهۀ 60 نقش مستقیم داشته است که خود گواهی بر این است که بازجویان سابق متصدیان امروز دادگاههای انقلاب هستند. انتقال آقای یازرلو به بند 209 وتهدیدات ضرغامی علیه ایشان نشان میدهد که او دستور شکنجه های جسمی و روحی این دانشجو را صادر کرده است و او در معرض خطر جدی شکنجه های جسمی و روحی بازجویان وزارت اطلاعات قرار دارد. از روز شنبه 4 خرداد ماه تا به حال از وضعیت و شرایط این دانشجو هیچ خبری در دست نیست. مراجعات خانواده او به شعبه 2 امنیت تا به حال بی نتیجه بوده است. و جواب مشخصی به این خانواده داده نشده است . این خانواده درنگرانی فزاینده ای بسر می برند. خانم نازیلا دشتی همراه با پسرشان آقای هود یازرلو سال گذشته برای دیدن خواهرشان که 25 سال موفق به دیدار ایشان نشده بودند عازم عراق شدند. خانم دشتی پس از دیدار با خواهرشان به ایران بازگشتند. در تاریخ 9 خرداد 1386 مامورین وزارت اطلاعات به منزل آنها یورش بردند ومقدار زیادی از وسائل این خانواده که عبارت بودند از : کامپیوتر، کتاب، سی دی ،آلبومهای عکس خانوادگی را با خود بردند. در 22 خرداد 1386 خانم نازیلا دشتی و فرزندشان هود دشتی را دستگیر و به سلولهای انفرادی بند 209 منتقل کردند. پس از چند هفته بازداشت در سلولهای انفرادی بند 209 اوین باقرار وثیقه های سنگین آزاد شدند مبلغ وثیقه خانم دشتی 100 میلیون تومان و قرار وثیقه هود 200 میلیون تومان بود. در تاریخ 23 خرداد دکتر هانی یازرلو زندانیان سیاسی سابق و از فعالین سیاسی شناخته شده ایران هستند پدر خانواده و فرزند بزرک ایشان را به مدت 6 ساعت تحت بازجوئی بازجویان وزارت اطلاعات قرار داشتند. خانم دشتی خواهر و برادر خود را که به نام های فریبا دشتی و هود دشتی در قتل عام های سال 1367 از دست داده اند. موسوی رئیس شعبه 2 امنیت و ضرغامی معاون او کسانی هستند که در پرونده سازی علیه دانشجویان زندانی 16 آذر و اذیت و آذر خانواده های آنها نقش مستقیم داشتند . این افراد در هماهنگی با بازجویان وزارت اطلاعات در صدور حکم های قضائی برای قرار دادن فعالین دانشجوئی ، و زندانیان سیاسی در سلولهای انفرادی، نوع بازجوئیها و فشارها را بر زندانی برای گرفتن اعترافات تحت شکنجه و پرونده ساری علیه آنها اقدام می کنند. فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران ، رفتارهای غیر انسانی ،دستگیری خودسرانه و انتقال به سلولهای انفرادی بند 209 اوین جهت شکنجه را محکوم می کند و از سازمانهای جهانی حقوق بشری خواستار اقدامات فوری برای ممانعت از شکنجه این دانشجوی زندانی است. 12 خرداد 1387 برابر با 01 ژون 2008 شرایط زندانیان سیاسی فوق را به سازمانهای زیر گزارش
شد گزارشی تکاندهنده؛ اینجا جهنم است کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر یکسال پس از طرح امنیت اجتماعی- سرانجام اراذل و اوباش چه شد؟
اوایل اردیبهشت ماه سال گذشته، سرداررادان فرمانده کل نیروی انتظامی، با اعلام طرحی به نام" امنیت اجتماعی" خبر از برخورد با افرادی داد که از آنان به نام " اراذل و اوباش" یاد می کرد. کمتر از یک هفته پس از اعلام فرمانده نیروی انتظامی، نیروهای سیاه پوش با نقاب،درحالی که با خشونتی زیاد،وارد منازل افراد می شدند، اقدام به بازداشت کسانی نمودند که به زعم نیروی انتظامی در ردیف " اراذل و اوباش" قرار می گرفتند. تصاویر منتشر شده از برخوردهای صورت گرفته، موج اعتراض فعالان حقوق بشر در داخل و خارج از کشور را به دنبال داشت. با این وجود، این دستگیری های توام با خشونت، طی چند ماه در تهران و شهرستان های اطراف ادامه یافت. در سالگرد اجرای این طرح، گزارش زیر به بررسی چگونگی انجام طرح و وضعیت کنونی بازداشت شدگان می پردازد. اعتراض خانواده های بازداشت شدگان خانواده ی بازداشت شدگان، که اغلب در جریان هجوم نیروهای
انتظامی، مورد آزار قرار گرفته بودند و شاهد ضرب و شتم شدید فرزندانشان بودند، با مراجعه
مکرر به دادگاه انقلاب و پلیس امنیت خواهان اطلاع از وضعیت فرزندان خود شدند، با این
حال مسئولان از دادن پاسخ روشن به آنان خودداری کرده و با توهین و تهدید ... ادامه مطلب توضیحی درباره "بیانیه اعلام مواضع پیرامون جبهه چپ کارگری"
با خبر شدیم که پریسا نصرآبادی و احسان صفار در نوشته ای با عنوان "بیانیه اعلام مواضع پیرامون جبهه چپ کارگری" نظرات خود را پیرامون جریان چپ کارگری اعلام کرده اند. در این رابطه چپ کارگری دانشگاه های تهران لازم به توضیح می داند که جریان چپ کارگری یک ترند جهانی است که بر پایه تمایز سوسیالیسم کارگری با انواع سوسیالیسم بورژوایی و خرده بورژوایی شکل گرفته است. این جنبش بر پایه منافع انترناسیونالیستی طبقه کارگر شکل گرفته و لذا اعلام انحلال آن تنها از عهده ذهن ناتوان یک خرده بورژوا برمی آید. سوسیالیسم کارگری زنده است، چون جنبش طبقه کارگر زنده است، چون مبارزه طبقاتی همچنان ادامه دارد. از نظر ما اعلام انحلال سوسیالیسم کارگری به معنی اعلام پایان تضاد کار و سرمایه است. نوشته "بیانیه اعلام مواضع پیرامون جبهه چپ کارگری" متاسفانه حداقل پرنسیپ های سیاسی را نیز رعایت نکرده و مجموعه رنگارنگ و از درون متناقضی از اتهامات ( نئو لیبرالیسم، سوسیال دموکراسی، فعالین لغو کار مزدی، کمیته هماهنگی، مارکسیستهای انقلابی و ... ) را به جریان چپ کارگری نسبت داده است. از آنجا که این اتهامات بدون ارائه هر گونه فاکتی زده شده اند، این نوشته از نظر ما جدی تلقی نشده و نیازی به پاسخگویی نمی بینیم. این انتقادات(اتهامات) پیش از این هرگز مطرح نگردیده اند، علاوه بر آن این دو نفر در جلسات رسیدگی به انتقادات اعضا شرکت نکرده اند؛ لذا از نظر ما متن فوق الذکر تنها به نشانه اعلام برائت این دو نفر از سوسیالیسم کارگری محسوب می گردد. مسلما این دو نفر از طریق اعلام برائت خود، توانایی انحلال جریان چپ کارگری را ندارند. سوسیالیسم کارگری(علمی) به مثابه جنبش و برنامه طبقه کارگر برای سرنگونی نظام سرمایه داری، هرگز رهبرانی خود خوانده و پایه گذاران اصلی نداشته است. جریان چپ کارگری دانشگاه های تهران نیز هرگز به واسطه نظرات فردی برخی از اعضای آن تصمیم نگرفته است. در انتها بر این نکته پای می فشاریم که فرآیند گسترش و اعتلای جنبش طبقه کارگر مشخص خواهد کرد که چه کسانی پیگیر و چه کسانی ناپیگیرند. چپ کارگری دانشگاه های تهران |
|